www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
"Ponyo nad urwiskiem"
Wodorosty falują w wielkim błękitnym morzu
wraz z niezliczonym rodzeństwem.
Mówimy w bąblowym języku.
Dawno, dawno temu
żeglowaliśmy razem po wielkim błękitnym morzu,
meduzy, jeżowce, ryby, kraby i ty,
jedna wielka rodzina.
Sosuke, chodź zaraz do domu!
Dobrze.
Złota rybka.
Utkneła.
Dziwne.
Ała!
Nie żyje?
Liznęła mi palec.
Żyje!
Sosuke, musimy jechać!
Risa, mam złotą rybkę.
Dziwny wiatr.
Sosuke, pójdę odpalić samochód!
Znaleźliście ją?
Co? Pojmali ją ludzie?
Niedobrze, bardzo niedobrze.
Jednak umarła?
Żyje!
Sosuke, spóźnimy się.
Risa, złota rybka żyje!
Złota rybka?
Znalazłem ją na brzegu.
Rozumiem.
Nie znam pana, ale proszę
rozpraszać pestycydy gdzie indziej.
O, to nie pestycydy.
To woda z morskich głębin, by zapobiec odwodnieniu.
Byle nie była trująca.
Przepraszam bardzo.
Robi się coraz gorzej.
Dziwak z niego.
Nie bądź zbyt surowy, Sosuke.
Nie oceniaj książki po okładce.
Nie będę.
Zabierasz ją do przedszkola?
Mhm.
Pani się zgodzi?
Dam sobie radę. Obronię ją.
Jest słodka.
Statek odpływa.
Masz, zjedz coś.
Zjesz coś?
Zjesz?
O, rana zniknęła.
Risa, ona ma na imię Ponyo.
Pasuje do niej.
I jest magiczna.
Rana zagoiła się, bo mi ją polizała.
Lubisz szynkę?
Risa, Ponyo lubi szynkę.
Tak jak ty.
Szybciej, szybciej!
Paskudztwo, co za paskudztwo.
Dzień dobry.
Ponyo, tam mieszkamy.
Zobacz.
Tutaj może być.
Trzymaj się.
Na razie.
Dzień dobry, przepraszam za spóźnienie!
Weź wózek babci Noriko.
Dobrze.
Dzień dobry, mały Sosuke.
Babciu, jestem zajęty.
Pogadamy później.
Mały Sosuke.
Do zobaczenia wkrótce.
Pani się zgodzi?
Już wiem.
Poczekaj tu na mnie.
Zaraz wrócę.
Chodzą tu jakieś koty?
Nie ruszaj się stąd, dobra?
Zaraz wrócę.
Na razie!
Ma lekką gorączkę.
Ale wygląda zdrowo, powinno być dobrze.
Dziękuję.
Pa, pa.
Dzień dobry pani.
Dzień dobry, Sosuke.
Jak się masz?
Sosuke.
O, Kumiko.
Zobacz.
Podoba ci się?
Mama mi kupiła.
Sosuke, pobawmy się.
Później, teraz jestem zajęty.
Czym?
Po prostu zajęty.
Dziwne.
Bardzo dziwne.
O.
Ponyo!
Sosuke.
Kumiko.
Co tam masz?
Nie można tego przynosić do przedszkola!
Te krzaki to już nie przedszkole.
Należą do Słonecznikowego Domu.
Daj zobaczyć.
O, złota rybka.
Nie złota rybka, tylko Ponyo.
Ponyo?
Chcę zobaczyć.
Ale nie możesz nikomu powiedzieć.
Dobra, nie powiem.
Zobacz, słodka, nie?
Dziwacznie wygląda.
I grubo.
U mnie są ładniejsze złote rybki.
To wina Kumiko.
Kumiko powiedziała coś złego o Ponyo.
Wymienię wodę.
Ojej.
Ponyo.
Wspaniale!
Czy to głos Sosuke?
Ale Sosuke jest w przedszkolu.
Coraz gorzej słyszę.
Babciu Megumi, jestem tu.
O, to mały Sosuke.
Zgadnij co to?
Pewnie coś fajnego.
Tak jest.
Zgadnij kolor.
Czerwony?
Czerwony.
Zgadza się.
Daj zerknąć.
Och.
Jest ładna.
Słodka.
Ma na imię Ponyo.
Lubi szynkę i jest magiczna.
Rana z palca zniknęła,
bo ją polizała.
Może poliże mi nogi?
Chciałabym biegać jak mały Sosuke.
Muszę ją spytać.
Daj mi też zobaczyć.
Proszę.
Och, ohydztwo.
Czy to syrena?
Wrzuć ją z powrotem do morza.
Sprowadzi tsunami.
Jakie znowu tsunami?
Kiedy syrena wyjdzie na ląd,
nadejdzie tsunami.
To bardzo stara legenda.
Tsunami! Tsunami tu dotarło!
Tsunami, tsunami już tu jest!
Co się stało, babciu Shi?
Moje ubranie...
Sosuke.
Sosuke, przeproś babcię Shi.
Nie bój się, obronię cię.
Sosuke.
Ponyo.
Ponyo... Sosuke...
Ponyo, Sosuke.
Lubić.
Ja też cię lubię.
Ponyo, lubić Sosuke.
Ponyo!
Ponyo! Ponyo!
Ponyo?
Ponyo...
Sosuke.
Ponyo...
Sosuke, daj spokój.
Smutek nic tu nie pomoże.
Ponyo jest stworzona do życia w morzu.
Dlatego musi tam wrócić.
Ten Pan Pestycyd to podejrzany typek.
Daj polizać.
No dalej, daj spróbować.
Całkiem niezłe.
Rozchmurz się.
Dzisiaj wraca Koichi.
Jeśli będziesz smutny, on też.
Nie idź już dziś nad morze.
Sosuke, wracaj do środka.
Jeśli zostawię tu wiadro, Ponyo pozna że tu jest jej dom.
W porządku.
Nie ma sprawy.
Sosuke, odbierz.
To pewnie Koichi.
To ja.
W porządku.
Dziś nie mogę wrócić.
Przekraczamy granicę. Stracimy łączność.
Daję Risę.
Koichi.
Nie możesz po prostu odmówić?
Nie zostawia się żony z dzieckiem na brzegu urwiska.
Nie mam pojęcia!
Sosuke, zjedzmy poza domem.
Chcę zjeść w domu.
To Koichi.
Risa, to statek Koichiego.
Szybko, wyłącz światło.
To geniusz, ma tylko pięć lat.
Żona musi być na ciebie wściekła.
(P-R-Z-E-P-R-A-S-Z-A-M)
Risa, on mówi "przepraszam"
G-Ł-U-P-E...
(G-Ł-U-P-E...)
-EEEEEEK! (...EEEEEEEK)
Risa, on mówi "Kocham cię".
Bardzo, bardzo mocno.
(Głupek głupek głupek głupek...)
Piękne!
(Przyjaznych prądów)
(Dziękuję)
(Dobranoc)
Risa, nie płacz.
Ja nie płakałem.
Obiecałem bronić Ponyo.
Ponyo... Ty nie płaczesz, prawda?
No dobra, uszy do góry!
Ała!
Nie daj się prosić.
Uśmiechnijmy się.
Dobrze.
Zjedzmy coś.
Zjemy też porcję Koichiego.
To wszystko moja wina.
Nie powinienem was zabierać na farmę.
Ludzka woda i powietrze to straszne paskudztwo.
Dalej, zjedz trochę.
Słyszysz, Polumiszarudin?
Chcę szynki.
Szynki? Skąd znasz to okropieństwo?
Zjedz to, Polumiszarudin.
Nie jestem Polumiszarudin, jestem Ponyo.
Po... Po... Ponyo?
Ponyo pasuje.
Ponyo chce zostać człowiekiem.
Człowiekiem? A co dobrego w tych głupich i strasznych stworzeniach?
Ludzie zabierają życie z morza.
Byłem kiedyś jednym z nich.
Poświęciłem wiele, żeby już nim nie być.
Ponyo chce mieć ręce.
Nie chce takich nóg.
Chce takie jak ma Sosuke.
Dość tego...
Mam już rączki!
Nóżki też.
Mam rączki, mam nóżki...
Spróbowałaś ludzkiej krwi?
Idę do Sosuke.
(zaklęcia)
Odmnień się... odmień się...
(zaklęcia)
Ach, jestem za słaby.
Chcę wyjść... Wyjść...
Uspokój się... (zaklęcia)
Odmień się. Odmień się. Odmień się.
Widać w niej matkę.
Jest taka silna.
Chwycę to w ten sposób...
Moja moc powstrzyma ją tylko przez chwilę
Chyba tylko... jej matka... coś na to poradzi.
O nie.
Nie wolno wam tu wchodzić!
Wynocha!
Tylko nie to...
Niedobrze.
Bariera nie zatrzymuje już krabów.
Omal nie naruszyłem równowagi przyrody.
Tylko spokojnie, tylko spokojnie.
Zawsze dostaję ciarek na spotkanie z jej matką.
O nie, o nie.
Jeszcze tu posprzątam.
Tutaj bariera nie słabnie.
Ciężko się otwiera.
Naprawię to później.
Nie może tu wejść nawet jedno morskie stworzenie.
Zrobione.
Moc oceanu dotrze do każdego zakątka,
a kiedy tak się stanie,
nadejdzie epoka morza,
i zakończy epokę ludzi,
niebezpiecznych, ohydnych stworzeń.
Zamknij się, zamknij się.
Idę do Sosuke.
Sosuke.
Tsunami?
Kapitanie, to, to...
To tsunami!
Wszyscy pod pokład!
A to co?
Kapitanie, padło radio i sonar.
To dziewczynka.
W wieku Sosuke.
Do widzenia.
Sosuke, poczekaj tu chwilkę.
Zaraz przyjdę.
Wracam do domu z Risą, poradzę sobie.
Do widzenia pani.
Do widzenia.
Uważaj na siebie.
Przepraszam, Sosuke.
Ciężko było otworzyć drzwi?
Nie ma prądu.
W przedszkolu w porządku?
Tak.
Pani Riso, nie ma sprawy.
Może pani iść do domu.
Babci Kaneko jeszcze nie ma?
Bez obaw.
To tylko małe spóźnienie.
Poza tym będziemy tu całą noc.
Lepiej niech pani jedzie póki można.
Sosuke, poczekaj chwilę.
Babciu Megumi.
Mały Sosuke.
Ale ciemno, nic nie widzę.
To dla ciebie.
O. Co to takiego?
Dla ciebie też, babciu Noriko.
Dziękuję.
Nic nie widać.
Taka burza, że nawet odcięło zasilanie.
Dlatego chcę się stąd wynieść.
Prąd wrócił.
Świetnie.
Ale jasno.
Złota rybka!
Prąd pewnie wrócił z powodu Sosuke.
Dziś mają miejsce silne burze.
Głupia telewizja.
Nic nie widać.
Prognoza w ogóle się nie sprawdza.
Idź do domu, mały Sosuke.
Z magiczną złotą rybką niczego się nie boimy.
Dla ciebie też coś mam.
Niedbałe.
Co to?
Trzeba zrobić tak.
To nietoperz, nietoperz.
Wcale nie.
To "Koganei Maru"
Statek taty Sosuke.
Wygląda jak nietoperz.
Sosuke, już idziemy, pożegnaj się!
Do widzenia!
Do widzenia.
Nie dajcie się wichurze.
Chodź tędy.
Telefon też nie działa.
Morze się podnosi.
Tamte statki nie zatoną?
Statki na morzu nie boją się sztormów.
Tak jak Koichi.
To ryby.
Risa, ryby.
Zapnij pasy!
Pani Riso, nie można tędy przejeżdżać!
Musimy uciekać!
Uciekać?!
W Domu Słonecznikowym zostali na noc starsi ludzie!
To wyżej, w głębi lądu, nic im się nie stanie.
Muszę się dostać do domu.
Nie może tu pani dłużej zostać.
Niech pani jedzie przez góry.
Sosuke, jedziemy.
Nie!
O nie, nadpływa wielka fala.
Pani Risa!
Niech pani nie robi głupot!
Nadchodzi.
Sosuke, usiądź spokojnie.
Zaraz przyspieszymy.
Co za paskudne fale.
Dziewczynka w nie wpadła.
Co?
Zeskoczyła rybie z grzbietu.
Gdzie?
Przypływ sięga coraz dalej.
Sosuke, gdzie ta dziewczynka?
Tam, biegnie po grzbietach ryb.
Ryb?
Jedźmy już, Sosuke.
Trzymaj się.
Już prawie jesteśmy.
Tam jest dziewczynka.
Szybko, chodź tutaj!
Sosuke, nie ruszaj się stąd.
Znasz ją?
Ponyo?
To Ponyo.
To Ponyo?
Risa, Ponyo wróciła jako dziewczynka.
Ponyo wróciła.
No dobrze, Sosuke i Ponyo.
Wszyscy się cieszymy,
ale musimy się zaraz uspokoić.
Dobrze?
Zdejmij płaszcz, Sosuke.
Ponyo nie ubrała butów, co?
Potrzymaj.
Przyniosę coś do wytarcia.
Ponyo, chodź tędy.
Mam zapach Sosuke.
Ponyo.
Mam cię!
Nie biegaj cała mokra.
Ładnie ci w czerwonych włosach.
Ciuchy nie przemokły?
Ponyo była rybą.
Przywykła do wilgoci.
Ponyo to lubi.
Świetnie, napijmy się herbaty.
Ponyo, chodź tu ze światłem.
Czy będzie woda w kranie?
Będzie!
Jest!
Bo na górze mamy zbiornik.
A tutaj zapali się ogień.
Wspaniale.
Wspaniale!
Bo mamy zapalnik.
Usiądźcie.
Ponyo, usiądź tutaj.
Siedzi się w ten sposób.
Odłóż to tu, jak ten statek.
Nie będziesz mogła użyć rąk.
Mam nogi.
O rany, to świetne.
O, a to co?
Ponyo ma nogi jak ręce.
Proszę bardzo.
Proszę.
Smacznego.
Mm, pyszne.
Co teraz robimy?
Ponyo lubi szynkę.
Ponyo je szynkę.
W takim razie robimy kolację.
Ale przedtem uruchomię agregat.
Połączymy się z Koichim.
Koichi to mój tata.
Zły czarownik?
Nie, kapitan "Koganei Maru".
A co z tatą Ponyo?
Fujimoto, uwięził mnie.
Ale Ponyo uciekła.
A mama Ponyo?
Mama, uwielbiam!
Ale bardzo straszna!
Tak jak Risa.
Dzięki za pomoc, Ponyo.
Nie ma paliwa?
Zaciął się?
Zaciął się.
Tam się zacięło.
Świetnie.
Ale jasno.
Niesamowite, Ponyo!
Radio! Radio!
Risa, statek zatonął?
Nie ma świateł.
Ale głośno!
Wszystko gra?
Chyba radio nie działa.
Tu JA4-LL
JA4-LL
Słyszysz mnie, Koichi?
Tu Risa, Sosuke i Ponyo.
Jesteśmy cali i zdrowi.
Idziemy jeść.
Szynka!
Wsypaliście?
Uwaga, gorące.
Jeszcze nie gotowe.
Trzeba poczekać trzy minuty.
Zamknijcie oczy.
Jeszcze nie.
Ponyo, nie podglądaj!
Dobrze, możecie otworzyć oczy.
Smacznego!
Szynka!
Wspaniale, Ponyo.
Gorące!
Risa, Ponyo zasnęła.
Ponyo przyszła z bardzo daleka?
Pewnie tak.
Zobacz, Sosuke.
Burza przeszła.
Bo Ponyo zasnęła?
Sosuke, spójrz tam.
Coś się rusza.
Ktoś tam jest.
Babcia Megumi?
Już nic nie ma.
To droga przez góry.
Sosuke, poczekaj tu z Ponyo.
Muszę wyjechać.
Na górskiej drodze powinno być w porządku.
Sosuke, jadę do Słonecznikowego Domu.
Ja też!
Zaczekaj tu z Ponyo.
Chcę jechać, po prostu zabierzmy Ponyo ze sobą.
Jadę z tobą.
Sosuke, teraz ten dom
jest jak latarnia morska.
Przynosi światło i nadzieję zagubionym w ciemności.
Ktoś musi tu zostać.
Stało się mnóstwo dziwnych rzeczy.
Nie wiem dlaczego,
ale pewnie jest jakiś powód.
Martwię się o Słonecznikowy Dom.
Jeśli zaopiekujesz się domem,
to bardzo mi pomożesz.
Wszystko będzie dobrze.
Niedługo wrócę.
Na pewno?
Na pewno.
Ale na pewno.
Kocham cię, Sosuke.
Księżyc wychodzi!
Widać miejskie światła.
Dzięki Bogu.
Teraz możemy płynąć.
To jest inne miasto.
Dopłynęliśmy do Ameryki?
To nie góry, ani ląd.
To wszystko statki.
Zniesione przez fale.
Stłoczone w jednym miejscu jak góra.
Cmentarzysko statków.
Przejście na drugą stronę zostało otwarte
Silnik padł!
Naprawcie go szybko.
Zrzucić kotwicę.
Tak jest.
Co się dzieje za rufą...?
Widziałem bogini!
Zapalił!
Jesteśmy uratowani!
Dzięki bogini.
To wszystko dzięki bogini.
Wyżej, wyżej.
O, to jest porządna bariera.
Gdzie się tego nauczyła?
Co tu się dzieje?
Zmieniła się w człowieka.
Kłopoty.
Co one wyrabiają?
Co z wami?
Kłopoty.
O nie.
Co z wami?
Tatuś robi to dla waszej siostry!
Matka...
...nadchodzi.
Fujimoto.
Więc przybyłaś, tak?
Przepiękne morze.
Pełne magii.
To jak powrót wielkiego morza "De Po Ji".
Ponyo spróbowała ludzkiej krwi.
Mój eliksir życia także przepadł.
Ponyo?
Bardzo ładne imię.
To moja wina.
Ponyo nadużyła magii.
Wywarzyła wielką dziurę w świecie.
Nie miała pojęcia co robi.
Potem zmieniła się w człowieka,
i uciekła do chłopca.
Jak tak dalej pójdzie, świat ulegnie zagładzie.
Niedobrze.
Satelity spadają.
Grawitacja planety...
Cisza.
Sosuke.
Tak ma na imię ten chłopiec.
Wszystkie kochacie swoją wielką siostrę.
Mój drogi, pozwól jej pozostać człowiekiem.
Według starych wierzeń,
jeśli chłopiec będzie wierny,
Ponyo może zmienić się w człowieka w zamian za swoje magiczne moce.
Ale jeśli to się nie uda,
Ponyo zmieni się w bąble.
Tak czy siak, wszyscy składamy się z bąbli.
Ale ona ma tylko pięć lat.
Nie może jej się udać.
Daj im na razie odpocząć.
Nasze dziecko.
Sosuke.
Dzień dobry Ponyo.
Dzień dobry Sosuke.
Morze się uspokoiło.
Risy nie ma.
Zalało drogi.
Gdybyśmy tylko mieli łódź.
Mamy!
Ta się nie nadaje.
Nadaje się.
Wspaniale!
Mamy nawet świeczkę.
Mogę usiąść?
Zupełnie jak prawdziwa.
Bardzo prawdziwa.
Trzymaj z tamtej strony.
Gotowa?
Gotowa!
Pływa.
I nie przecieka.
Dobrze. Trzeba ją napełnić wodą.
Trzeba wlać wodę do środka.
Jak rakieta.
Świetna robota, Ponyo.
Świetna robota?
Tak, świetna.
Świetna robota, świetna robota, świetna robota...
Gorące? Bardzo gorące!
Bardzo gorące, bardzo gorące.
Zapaliła się.
Pali się!
Gorąco, gorąco, gorąco,
Bardzo gorąco.
Płynie.
Świetna robota.
Jestem z siebie dumna.
Sosuke zadowolony?
Tak.
Sosuke, parzy.
Gorąco.
Usiądź prosto. Ja poprowadzę
Tam jest ścieżka.
Risa pojechała drogą przez góry.
Nie ma jej tu.
Na pewno będzie, złożyliśmy obietnicę.
To Gogonasus. Podobno w rzece De Pang Ke było ich dziesięć tysięcy.
O, zobacz, nieśmiały "Licosus".
Przepiękny.
Już uciekasz, Licosus?
O, wielki, ogromny Licosus.
Ogromny Licosus.
Tam jest łódź.
Wołają nas.
Musieli nas zauważyć.
Płyńmy, Ponyo.
Dzień dobry.
Fajna łódka.
Nie poznałam cię, mały Sosuke.
Nie mały Sosuke. Sosuke.
To jest Ponyo.
Ponyo to ryba.
Ryba? Ponyo to ładne imię.
Proszę pana, wie pan gdzie jest Risa?
Risa? Nie ma jej z tobą?
Wyjechała.
Wyjechała?
Maluszku.
Co się stało?
To dla niej?
Daj mi to.
Dziękuję.
- napis nieprzetłumaczony -
Przepyszna zupa.
Risa ją ugotowała.
To dla dziecka!
Przykro mi, ale maluch jeszcze nie da rady tego wypić.
Ale jeśli to wypiję, będę miała dla niego mleko.
Też kiedyś piłem mleko Risy.
Ponyo, czy mogę wypić tę zupę?
Tak.
Dziękuję.
Tam są ludzie.
Jak na paradzie.
Możemy w czymś pomóc?
Dziękujemy, na razie nie trzeba.
Proszę uważać w drodze do domu.
Będziemy.
Mnóstwo ludzi.
Wspaniale, wszyscy są cali.
Ponyo, płyńmy dalej.
Trzymaj się.
Mleko.
Wystygnie jeśli nie zjesz.
Dziękuję. Będę miała mnóstwo mleka.
Sosuke, zjesz to co zostało?
Tak, chętnie. Dziękuję.
Powodzenia.
Dziękujemy.
Co się stało?
Bądź grzeczna.
Ponyo.
Sosuke, gdzie podziałeś Risę?
Wyjechała.
Musimy płynąć.
Risa pewnie popłynęła z falą.
Wspaniale.
Sosuke, daj mi popłynąć z wami.
Śpieszymy się, do zobaczenia wkrótce.
Uwaga, nie jesteśmy na służbie, życzymy wam tylko powodzenia!
Ponyo, potrzeba drugiej świeczki.
Mamy jeszcze tę, którą dostaliśmy.
Auć. Ciągle gorące.
Pa pa.
Ponyo, możesz to też powiększyć?
Jesteś śpiąca?
Ponyo?
Ponyo? Ponyo?
Robi się płytko. Sięgam dna.
Widać drogę.
Statek!
Ponyo!
Ponyo, ocknij się!
Sosuke.
Wspaniale, myślałem że się nie obudzisz.
To samochód Risy!
Risa! Risa! ...
Sosuke, woda ze statku wylewa ci się oczami.
Idziemy znaleźć Risę.
Hej, chodźcie tutaj!
Dobra, chodźmy.
Bieganie jest świetne. Ścigamy się!
Proszę, uspokójcie się wszyscy.
To bardzo ważna chwila.
Sosuke się zbliża.
Ojej! Sprawdzian miłości! Moje serce wali jak młot - Moje też!
Proszę o spokój. Wszyscy przy tym będziemy. Wytrzymajcie.
Panie Fujimoto, nie zrobi pan krzywdy Sosuke i Ponyo?
Na pewno nie.
Jeśli zdadzą test. Wtedy...
To z pewnością dżentelmen! Gdzie jest Risa?
Tam.
Rozmawia z mamą Ponyo.
Musi być jej ciężko.
Zawołajmy ją.
Risa! Risa!
Nie martw się! Sosuke po ciebie przyjdzie.
Na pewno się martwisz. Sosuke sobie poradzi.
Dziękuję wam.
Ponyo, to jaskinia.
Nie podoba mi się tu.
Nie puszczaj mojej ręki.
Ach, Ponyo!
Ponyo! Ponyo!
Ponyo, nie umieraj!
Ponyo, Ponyo, ocknij się!
Cii, Sosuke, wreszcie tu trafiliście.
Risa i babcie czekają na was.
Risa...
Chodź za mną. Zabierz Ponyo.
Nie budź jej. Będziemy iść spokojnie.
Sosuke!
Nie daj się nabrać na tę gadkę-szmatkę!
On wszystkich porwał.
Babcia.
Nie daj się oszukać!
Nie mamy czasu!
Chcesz się z nimi zobaczyć?
Księżyc nie może się już bardziej zbliżyć
albo nastąpi katastrofa!
To kiepska wymówka!
Aaach!
Sosuke, chodź za mną. Tylko ty możesz ocalić świat.
Nie skrzywdzę cię.
Ponyo!
Dlaczego traktujesz ojca w ten sposób?
Ponyo!
Sosuke, pospiesz się!
Przecież powiedziałem, że cię nie skrzywdzę.
Biegnij!
Uważaj!
Jak śmiecie!
- Risa! - Sosuke. - Ponyo.
Ty pewnie jesteś Sosuke.
Dzień dobry. Jest pani mamą Ponyo?
Tak. Udało ci się sprowadzić tu Ponyo.
Cii...!
Dziękuję.
Sosuke. Ponyo przełamała pieczęć, by zostać człowiekiem.
Takie miała marzenie.
Ale to wymaga akceptacji i zrozumienia drugiego człowieka.
Wiesz, że jest rybą.
Zmieniła się w syrenę, ponieważ posmakowała twojej krwi.
Ach tak? ---
Czy nie przeszkadza ci, że jest w połowie rybą i człowiekiem?
Nie. Może być rybą, syreną, albo człowiekiem, i tak ją kocham.
Zbliż się, Ponyo.
Ponyo. Sosuke przyjął cię taką, jaką jesteś.
Żeby stać się człowiekiem, musisz oddać swoją magiczną moc.
Dobrze.
Pocałuj tę bańkę, kiedy wrócisz na powierzchnię.
Wtedy Ponyo przemieni się w dziewczynkę w twoim wieku.
Ponyo! To cudownie!
Dziękuję pani, mamo Ponyo.
Klątwa została złamana. Świat jest uratowany!
Wspaniale!
Risa, dziękuję ci.
Ja pani też, za wszystko!
Wszyscy są cali!
Zaraz przyniesiemy wózki!
Nie trzeba! Możemy chodzić.
Oto twój statek.
Dziękuję.
Przepraszam cię. Czy możemy uścisnąć dłonie?
Zostawiam Ponyo w twoich rękach.
To statek Koichiego!
Koichi.
To Risa, razem z Sosuke.
Ponyo, to statek Koichiego.
KONIEC